وبلاگ و وب سایت: آشنایی با برتری , مزیت و امکانات وبلاگها Weblog (قسم سوم) (20)

تفاوت عمده‏ی وبلاگ‏ها با سایت‏های اینترنتی، رایگان بودن، محتوا و روزآمدی آنها است؛ یعنی هر انسان زنده‏ای می‏تواند از طریق یكی از سایت‏های ویژه، فضایی را در پهنای اینترنت به تملیك خود در آورد و درباره‏ی هر موضوعی كه می‏پسندد، به هر زبانی كه دوست دارد، برای هر خواننده‏ای كه حضور می‏رساند، بنویسد. این برتری‏ها، اكنون چندان به چشم نمی‏آیند، اما به زودی زود، تأثیر خود را در جذب همه‏ی صاحبان قلم و اندیشه، نشان خواهند داد. شمردن همه‏ی آنچه برای وبلاگ، امتیاز به شمار است، به چندین تحقیق گسترده با دو پس زمینه‏های علوم ارتباطات و روان‏شناسی قلم محتاج است. آنچه در پی می‏آید، گزیده‏ای است كه اگر چه سمت و سویی سنجیده ندارند، اما رنگ و بویی خاص دارند.

وبلاگ و وب سایت: آشنایی با برتری , مزیت و امکانات وبلاگها Weblog (قسم سوم) (20)

تفاوت عمده‏ی وبلاگ‏ها با سایت‏های اینترنتی، رایگان بودن، محتوا و روزآمدی آنها است؛ یعنی هر انسان زنده‏ای می‏تواند از طریق یكی از سایت‏های ویژه، فضایی را در پهنای اینترنت به تملیك خود در آورد و درباره‏ی هر موضوعی كه می‏پسندد، به هر زبانی كه دوست دارد، برای هر خواننده‏ای كه حضور می‏رساند، بنویسد. این برتری‏ها، اكنون چندان به چشم نمی‏آیند، اما به زودی زود، تأثیر خود را در جذب همه‏ی صاحبان قلم و اندیشه، نشان خواهند داد. شمردن همه‏ی آنچه برای وبلاگ، امتیاز به شمار است، به چندین تحقیق گسترده با دو پس زمینه‏های علوم ارتباطات و روان‏شناسی قلم محتاج است. آنچه در پی می‏آید، گزیده‏ای است كه اگر چه سمت و سویی سنجیده ندارند، اما رنگ و بویی خاص دارند.

برتری‏ها و ممیزات وبلاگ

در مجموع می‏توان برتری‏ها و ممیزات وبلاگ را در شاخص‏های زیر خلاصه كرد:

اول : آزادی عمل و قلم

 نویسندگان وبلاگ‏ها آزادند كه هر چه می‏خواهند و هر قدر كه می‏توانند و هرگونه كه خود می‏پسندند، بنویسند. این مقدار آزادی و بی‏قیدی، زیان‏های بسیاری نیز به بار آورده است؛ اما از آن جا كه تعداد خواننده و شمار مراجعان به هر وبلاگ، در سرنوشت اینترنتی آن سخت مؤثر است، وبلاگ‏نویسان می‏كوشند به سمت رعایت اصول و مراعات اخلاق عمومی و رعایت ضوابط علمی و دامن زدن به جذّابیت‏های موجّه‏تر پیش روند، تا بتوانند به حیات مجازی خود در این فضاهای به شدت رقابتی ادامه دهند. در حقیقت، وبلاگ‏نویسی مجبور و محكوم به پیروی از هنجارهای ملّی و بلكه فراملّی است؛ زیرا در غیر این صورت، بدون هیچ‏گونه عامل فیزیكی و خارجی از حجم حضور خود خواهد كاست و چاره‏ای جز گوشه‏نشینی نخواهد داشت، نویسنده وبلاگ در واقع یك گفتگوگر حرفه‏ای است كه اگر آداب هم صحبتی و دوستی را به جا نیاورد، اندك‏اندك از نظرها محو خواهد شد و در نهایت باید به باطل كردن وبلاگ خود تن دهد. حافظ، این نكته نه چندان كوچك را به نیكی دریافته بود كه می‏گفت:

حافظا علم و ادب ورز كه در مجلس شاه هر كه را نیست ادب، لایق صحبت نبود.

با وجود این، نمی‏توان منكر پاره‏ای زیان‏ها و آفاتی شد كه از رهگذر بی مبالاتی‏ها و ولنگاری‏های قلمی و تصویری، گریبان وبلاگ‏نویسی را گرفته است؛ زیرا به هر روی هیچ‏گاه متاع كفر و دین بی‏مشتری نبوده است. بسیاری از اهل فن نیز بر این عقیده‏اند كه وبلاگ‏ها بزرگ‏ترین خطر برای زبان فارسی نیز محسوب می‏شوند؛ زیرا گروه‏های بسیاری از این قلمزنان با نخستین ضوابط نویسندگی و اصول زبان فارسی آشنایی ندارند. اما باور نگارنده، آن است كه در مجموع خدمات وبلاگ‏ها به زبان فارسی، بسیار بیش از زحمات آنها است؛ زیرا این شیوه‏ی قلمزنی، زبان فارسی را به سمت ساده‏نویسی و مهربانی خاصی برده است كه نقطه‏ی آغاز آن نهضت مشروطیت بود. خوانندگان وبلاگ، نیك می‏دانند كه در نثر وبلاگ‏ها گاه كمترین تكلف و تصنع به چشم نمی‏آید. چنین نثر و شیوه‏ای در قلم زدن، هماره آرزوی زبان‏شناسان و زبان دوستان بوده است. روش بلاگرها در نوشتن به گونه‏ای است كه گویی برای خود می‏نویسند و هیچ اعتنایی به اطراف خود ندارند. مقالات اینترنتی، گاه به صمیمیت گپ‏های بسیار خصوصی و دوستانه است. بدیهی است كه خواندن چنین مقالات و نوشته‏هایی هماره توأم با لذت و اثرپذیری بیشتر خواهد بود.

آزادی قلم و عمل در وبلاگ شهر، معنای دیگری نیز دارد كه بر جذابیت‏های آن می‏افزاید، و آن آزاد بودن در كمیت و تعداد كلمات هر نوشته است. اگر نویسنده‏ای خواست و توانست همه حرف خود را در یك یا حتی نیم سطر بزند. در كدام نشریه سنتی می‏تواند مقاله یك یا نیم سطری خود را منتشر كند؟ رسانه‏های سنتی، استانداردهایی را متعهدند كه قادر به عبور از آنها نیستند. پاره‏ای از آن استانداردها و خطوط قرمز، به اندازه و حجم نوشته باز می‏گردند. مقالات قابل درج در مطبوعات، باید سایز مناسبی داشته باشند؛ حال آنكه گاه آنچه در ذهن نویسنده‏ها می‏گذرد، تناسبی با حجمی كه باید آن را پر كند، ندارد. نویسندگان گاه دوست می‏دارند حس یا دریافت علمی خود را با كمترین كلمات و در كوتاه‏ترین عبارات باز گویند. آیا مجله یا هر رسانه‏ی دیگری حاضر می‏شود مقاله نیم سطری و یا دو كلمه‏ای چاپ كند؟

یك معنای دیگر آزادی در وبلاگ، آزادی در موضوع است. بسیاری از موضوعاتی كه گروهی از اهل قلم، مایل به قلم زدن درباره‏ی آنها هستند، عاری از هر گونه همخوانی و همسویی با موضوعاتی است كه مطبوعات رسمی كشورها برای خود برگزیده‏اند. اگر دانشجویی جوان یا طلبه‏ای پرشور، قصد كند تجربیات دوران تحصیل خود را با همه‏ی جزییات و نكات ریز و درشتش، اكنون ـ نه پس از سپری شدن دوره‏ی آنها ـ بنویسد، آیا رسانه‏های موجود كشور قادر به پوشش دادن به نوشته‏های او و دیگر هم قطاران او هست؟ فراموش نكنیم كه در دل و جان بسیاری از اهل اندیشه، حرف‏هایی هست كه باید به گونه‏ای اظهار شوند كه چندان هم ظاهر و همگانی نشوند!

دوم لینك وبلاگ  Link

 لینك‏ها، میان بُرهایی است كه مراجعان را برای سفر به هر نقطه دیگر در اینترنت و وبلاگستان ایصال الی المطلوب می‏كنند. هر وبلاگ می‏تواند ترمینالی باشد برای مسافرت وبگرد به سایت‏ها، وبلاگ‏ها و دیگر مناطق اینترنت. لینگ‏ها، آدرس‏هایی هستند كه كلیك بر روی آنها، ما را به فضاها و سرزمین‏های دیگری در جهان پهناور اینترنت می‏برد. بدین ترتیب یكی از كاركردهای بسیار جذاب لینك‏ها آدرس‏یابی منابع (ارائه‏ی طریق) و دست‏یابی (ایصال الی المطلوب) به آنها است. اگر پاورقی‏ها در نشریات سنتی، فقط آدرس را نشان می‏دهند، لینك‏ها اصل مأخذ و منبع را پیش روی شما ظاهر می‏كنند. لینك‏ها یا پیوندها، مراجعان را با انبوهی از فضاهای همسو و متناسب با وبلاگ مربوط، متصل می‏كنند و بدین رو، هر وبلاگ، دریچه‏ای است برای ورود به ده‏ها یا صدها فضای دیگر كه با وبلاگ میزبان هم‏خوانی دارند. این لینك‏های سخاوت‏مند، گاهی وظیفه صوتی یا تصویری كردن وبلاگ را نیز برعهده می‏گیرند. یعنی به خواننده این امكان را می‏دهند كه به هنگام گشت و گذار در وبلاگ، گوش و چشم خود را نیز بی‏نصیب نگذارند.

سوم :  چندرسانگی وبلاگها

 یك نشریه یا كتاب یا روزنامه سنتی، تنها قادر است از طریق یكی از حواس ما با ما ارتباط برقرار كند؛ اما در وبلاگ‏ها می‏توانیم هم‏زمان با خواندن، گوش و چشم خود را نیز به كار گیریم. بدین رو وبلاگ‏ها رسانه‏های شنیداری ـ دیداری ـ نوشتاری. گفتاری اند! این وضع، آدمی را به یاد درخواست آن شاعر عرب می‏اندازد كه به ساقی خود گفته بود آن هنگام كه در جام من باده می‏ریزی، نام آن را نیز ببر تا سهم گوش را نیز داده باشی: اُسقِنی خمرا و قُلنی انّها. به واقع وبلاگ‏ها قادرند به آسانی از همه‏ی فناوری روز برای تأثیرگذاری بر روی خوانده خود مدد گیرند؛ از جلوه‏های ویژه گرفته تا موسیقی متن و عكس‏هایی با بالاترین كیفیت و تنوع.

چهارم : نظردهی / كامِنْت (Comment)

نظردهی / كامِنْت ؛ یكی از جالب‏ترین قابلیت‏های وبلاگ‏ها كامنت‏های آنها است كه امكان نظرخواهی از خوانندگان را فراهم می‏كند. هر خواننده می‏تواند نظر خود را ـ اعم از موافقت، مخالفت یا پیشنهاد ـ در زیر هر نوشته وبلاگی بنویسد و به سمع و نظر نویسنده و خوانندگان پس از خود برساند. بدین ترتیب نویسنده نیز در مدتی كوتاه از بازتاب و بازخورد نوشته خود آگاه می‏شود. این امكان بسیار مؤثر و مفید، در هیچ رسانه‏ی دیگری نیست. اینكه نویسنده بداند خواننده‏ی او درباره نوشته‏اش چه دیدگاه و یا واكنشی دارد، در تكمیل مقاله و اصلاح اندیشه او تأثیر شگرفی دارد. به ویژه آنكه در نظرخواهی و نظرنویسی‏ها، نویسنده مجبور به افشای نام و هویت خود نیست؛ بنابراین بدون هیچ نگرانی و دغدغه و تعارفی، نویسنده را از نظر خود آگاه می‏كند.

كامنت‏گذاری در وبلاگ‏ها گاه چنان جدّی و فعال می‏شود كه از اصل مقاله اهمیت بیشتری می‏یابد. و یك نوشته‏ی ساده را عملا به یك مباحثه زنده و با نشاط تبدیل می‏كند. بسیاری از نویسندگان خرد و كلان از همین طریق هم دیگر را در گوشه و كنار جهان یافته و شناخته‏اند. هر نویسنده‏ای دوست دارد نظر خواننده‏ی خود را درباره مقاله یا یادداشت كوچكش بداند؛ اما این امكان در حد وسیع و واقعی فقط در وبلاگستان ممكن است.

پنجم : آرشیو Archive

 هر وبلاگ برای خود آرشیوی دارد كه به آسانی، همه‏ی مقالات و مطالب گذشته‏ی خود را یك جا در اختیار وبگرد می‏گذارد. بلاگر می‏تواند آرشیو خود را ترتیب موضوعی یا زمانی دهد و دسته‏بندی كند تا خواننده را بدون صرف‏وقت، به مجموعه‏ای از مقالات و مطالب مطلوب رهنمون باشد.

ششم : جستجو search

جستجو ؛  اگر بخواهند همراه هر نشریه فهرست تفصیلی و نمایه‏های كامل و بی‏كم و كاست آن را نیز چاپ كنند، چندین برابر اصل نشریه خواهد شد. این حجم عظیم را، وبلاگ در كلمه گنجانده است: جستجو.

هفتم :ویراستاری ادیت (Edit)

 ویرایش دایم ؛ تصور كنید از شما در جایی مقاله‏ای چاپ و منتشر شده است كه در آن مرتكب خطا یا خطاهایی شده‏اید. اكنون چاره چیست؟ آیا راهی جز صبر كردن و انتشار شماره بعدی نشریه مربوط را انتظار كشیدن، دارید تا توضیح كوتاهی را درباره مقاله‏ی خود در آن درج كنید؟ این راه كه گویا تنها راه ممكن نیز می‏باشد، چه اندازه می‏تواند خوانندگان مقاله‏ی شما را از اشتباهی كه شما كردید، مصون نگه دارد؟ وبلاگ، قابلیت هرگونه حذف یا تغییر در نوشته‏های قبلی را به نویسنده‏اش می‏دهد. این قابلیت پنهان بیشتر به كار نویسندگانی می‏آید كه هماره در حال پیشرفت علمی و تحول قلمی هستند. نویسنده‏ای كه مقاله‏ی خود را به یكی از نشریات رسمی كشور سپرده است، از خود كاملا خلع ید كرده، دیگر حكومتی بر آن ندارد. فقط می‏تواند در فرصت بعد كه گاه چندین ماه به طول می‏انجامد ـ اصلاحیه یا مقاله‏ی تكمیلی خود را ارسال كند. اما همگان می‏دانیم كه این راه نیز چندان هموار نیست و گاه از عهده‏ی تصفیه و تصحیح بر نمی‏آید. وبلاگ‏نویسان می‏گویند همچنان كه بر روی هر مدادی، پاك كنی را تعبیه كرده‏اند، باید در جایی نوشت كه قدرت حذف و اضافه را از نویسنده نگیرد. در غیر این صورت باید به یكی از دو راه سخت زیر تن داد: یا باید تا به كامل‏ترین درجه علمی نرسیده‏ایم، دست به قلم نبریم؛ زیرا هر لحظه امكان پشیمانی و خطا وجود دارد، و یا آنكه دل به دریا زنیم و از خطا و صواب نوشته خود هیچ نیندیشیم! این هر دو راه اگر چه به چاه مانندترند، اما نویسندگان ما عملا تاكنون همین راه‏ها را پیموده‏اند، اگر چه چندان به روی خود نمی‏آورند.

هشتم : اشتراك / آبونمان Subscription

 اشتراك  وبلاگ‏ها در فاصله‏های زمانی بسیار متفاوت به روز می‏شوند؛ برخی هرچند ماه یك بار و برخی هر چند دقیقه و برخی به معنی واقعی كلمه گاه‏نامه هستند. وبگردان هماره در جستجوی وبلاگ‏هایی هستند كه به تازگی به روز شده است. این گشت و گذار گاه وقت گزافی را از آنان به هدر می‏دهد؛ زیرا ممكن است پس از وارد شدن به ده‏ها وبلاگ، مطلب تازه و به روزی نصیبشان نشود. در ساختمان فنی وبلاگ برای حل این مسئله، چاره‏های فراوانی اندیشیده شده است؛ از جمله اشتراك یا آبونمان است. وبگردان با ثبت ایمیل خود در هر وبلاگی كه به خواندن آن عادت دارند یا آگاهی از نوشته‏های آن را برای خود مفید می‏دانند، دیگر نیازی به مراجعه سرسری و بی‏برنامه به آن ندارند. بدین ترتیب، مشتركین بدون صرف وقت و هزینه، در اولین فرصت، تازه‏ترین نوشته‏های هر وبلاگی را كه بدان تعلق خاطر دارند، دریافت می‏كنند.

نهم : گفتگوی فعال و رودرو

 شاید بتوان گفت مهم‏ترین سود علمی وبلاگ‏ها ناظر بودن بر یكدیگر است. خواننده وبلاگ می‏تواند پس از مطالعه‏ی یك مقاله مهم در یك وبلاگ، ده‏ها نقد و بررسی آن را در دیگر وبلاگ‏ها پی گیرد. هرگاه مقاله یا خبر یا نكته‏ی در خوری در یكی از وبلاگ‏ها ظاهر می‏شود. به سرعت گاهی به فاصله یك ساعت ـ نوشته‏هایی ناظر بر آن در وبلاگ‏های مختلف قابل دست‏یابی است. نقد یك مقاله در نشریات سنتی گاه چنان با تأخیر صورت می‏گیرد كه دیگر فایده‏ای بر آن مترتب نیست. به همین دلیل است كه وبلاگ نویسان علی رغم آنكه از هرگونه نظارت و كنترل بیرونی فارغ‏اند، می‏كوشند سنجیده‏تر سخن گویند؛ زیرا به تجربه دریافته‏اند كه نوشته‏های سست و بی‏بنیان در اینترنت دو گونه واكنش را بر می‏انگیزد: سكوت تلخ و تمسخر. نویسندگان دوست می‏دارند كه نقد شوند؛ اما اگر چنان ننویسند كه ارزش نقد را داشته باشد، به دیوار سكوت بر می‏خورند و یا استهزای تنی چند را باید تاب آورند. ناگفته نماند كه وبگردی و استفاده از وبلاگ‏ها نیاز به تجربه و اندكی آگاهی‏های فنی دارد كه بدون آنها نمی‏توان از این فایده و دیگر فواید وبلاگ بهره‏مند شد. یك وبگرد حرفه‏ای، به خوبی می‏داند كه برای خواندن نقد مقاله‏ای باید چه كرد به كجاها سركشید.

ادامه دارد ......

------ .:شناسنامه مقاله :. -----------------------------------------

برداشت آزاد : مطالب با رنگ n در متن مقاله به صورت توضیح مطلب به متن نویسنده اضافه شده است ؛ وبلاگ در حذف یا اضافه مطالب با رعایت قانون کپی رایت آزاد CopyRight  است

منبع: كتاب روش، شماره ۴           

نویسنده:رضا بابایی؛  دانش پژوه حوزه‏ی علمیه و مسئول انجمن قلم حوزه.

منبع وبلاگ  : خبرگزاری فارس

 عنوان اصلی مقاله : وبلاگ، منبرهای دیجیتال

 لینک مستقیم به مقاله اصلی :

کلمات کلیدی مقاله : فن آوری اطلاعات| IT | اینترنت| وب| وبلاگ| دین| رسانه وب سایت| Weblog | ایران | جهان |وبلاگ‏نویسی| Weblog | Web lig |پرشین بلاگ |persianblog| 

---------------------------------------------------------------------------

ارسال به